दगड, काच, पाणी
दगड
जिथल्या तिथं
वर्षानुवर्ष..
बाहेरून शक्ती मिळाल्यावर
त्याचा बनतो देव
किंवा फुटतं एखाद्याचं डोकं
अन्यथा दगड
जिथल्या तिथं.
काच
रंगीत, तर कधी साधी
पारदर्शक, कधी धुरकट
काचेतून खरंही दिसतं, आणि खोटंही
खोटंच, पण खरं भासणारं
काच फुटलीच तर
धारदार, टोकदार, जीवघेणी
अन्यथा स्वच्छ..
आत आणि बाहेर सारखीच
पाणी
नितळ, स्वच्छ, प्रवाही
कुठलाच अट्टाहास नसणारं
ओता कुठेही, अन् मिसळा कशातही
अगदी बिनतक्रार.
एक एक थेंब महत्त्वाचा
एका एका श्वासासाठी
किंमत तेव्हाच कळते त्याची
जेव्हा लागतो ठसका किंवा
कोरडा पडतो घसा
नाहीतर पाणी
वाहत राहतं..
जागा मिळेल तिथं
प्रयोजनाशिवाय..
- श्रीराम हसबनीस
४ ऑक्टोबर २०२३
सुंदर
उत्तर द्याहटवा